Merlijne8c11

In het groene bos

voel ik de energy

weer door mijn lichaam stromen

het voelt of al mijn

atomen

weer één worden

met elkaar

één hoofd

één lichaan

één paar armen

één paar benen

samen vormen ze de ik

die ik wil zijn

mijn gedachten op een rij

en toch

is mijn hoofd leeg.

soms lijkt mijn hoofd

net een wasmachine

er dollen talloze gedachten rond

en als ik er dan één moet kiezen

komt het weer verkeerd

uit mijn mond

daarom laat ik die gedachten

gewoon maar in mijn hoofd

dan kan er ook niets fout gaan

dan staar ik als verdoofd

naar de eindeloze ruimte

de wereld om mij heen

ik zie niets meer

ik hoor niets meer

maar voel mij heel alleen.